کتاب «ریشه میدان»منتشر شد

به گزارش خبرگزاری صدا وسیما، «ریشه میدان» نوشته فاطمه زنگنه اثری تأمل‌برانگیز درباره نقش زنان در شکل‌گیری، تداوم و گسترش فرهنگ مقاومت و مجاهدت در جامعه اسلامی است. این کتاب تصویری متفاوت از حضور زنان در انقلاب اسلامی و دفاع مقدس ارائه می‌دهد؛ تصویری که فراتر از نقش‌های ظاهری و حاشیه‌ای است و زنان را به عنوان یکی از ارکان اصلی تربیت نیرو‌های مؤمن، انقلابی و مجاهد معرفی می‌کند.

در بسیاری از روایت‌های تاریخی، تمرکز اصلی بر حضور مردان در میدان‌های مبارزه و جهاد است؛ اما «ریشه میدان» تلاش می‌کند به این پرسش پاسخ دهد که چه کسانی زمینه‌ساز شکل‌گیری این مجاهدان بوده‌اند؟ نویسنده با بررسی نقش خانواده و به‌ویژه زنان، نشان می‌دهد که بسیاری از ارزش‌ها، باور‌ها و انگیزه‌هایی که رزمندگان را به میدان‌های بزرگ تاریخ کشانده است، در دامان مادران، همسران و زنان مؤمن شکل گرفته‌اند.

این کتاب روایتی تازه‌ای از نقش زنان در انقلاب اسلامی و دفاع مقدس است، روایتی که زن را فقط در حاشیه حوادث نمی‌بیند، بلکه او را یکی از پایه‌های اصلی شکل‌گیری و تداوم «فضای مجاهدت» معرفی می‌کند. نویسنده با تکیه بر بیانات رهبر انقلاب، به این جمع‌بندی می‌رسد که زنان، پیش از حضور رزمندگان در میدان، در خانه و خانواده بستر رشد آنان را می‌سازند؛ ارزش‌های دینی را منتقل می‌کنند، روحیه و انگیزه می‌دهند و مفاهیم مکتب سیدالشهدا (ع) را در زندگی جاری می‌کنند.

در بزنگاه‌های تاریخی، همین زنِ خانواده دوباره نقش‌آفرین می‌شود و رزمنده را برای حضور در میدان‌های بزرگ آماده می‌کند. بعد از آن، ماجرا تمام نمی‌شود؛ صبر در انتظارها، استقامت در سختی‌ها و ایستادگی پس از شهادت، چهره‌ای روشن از «مقاومت زنانه» می‌سازد که هم جامعه را نگه می‌دارد و هم دشمن را به حساب می‌آورد.

نویسنده علاوه بر تحلیل، مخاطب را با یک چارچوب فکری منظم آشنا می‌کند تا بتواند روایت زنان را دقیق‌تر بفهمد و برای پژوهش، تولید محتوا، مستند، فیلم، پادکست و روایتگری از آن استفاده کند.

در «ریشه میدان» تلاش شده الگوی اصلی این نقش‌آفرینی، یعنی حضرت فاطمه زهرا (س)، به‌عنوان معیار سنجش روایت‌ها در نظر گرفته شود؛ تا نگاه به زن مسلمان صرفاً احساسی یا شعاری نباشد و بر پایه‌ی فهم دینی و تربیتی شکل بگیرد. کتاب ابتدا یک «نقشه راه» ذهنی به مخاطب می‌دهد و بعد سراغ نمونه‌ها و روایت‌های میدانی می‌رود؛ تا هر مفهوم، مصداق روشن پیدا کند و ارتباط اجزای این نگاه، قابل لمس شود.

در بخشی از این کتاب می‌خوانیم:

«رزمنده‌ای را تصور کنید که قصد اعزام به جبهه دارد و بخشی از ذهنش درگیر نگرانی مادرش به خاطر موقعیت خطرناکی است که او قرار است به مدت نامعلومی در آن باشد. اما مادر با هوشمندی و روحیه‌ی بالای خود، وسایل پسرش را خودش مهیا می‌کند و چمدانی را به همراه مهر ذاتی‌اش توشه‌ی راه فرزندش می‌کند تا هم و غم او فقط جهاد در راه خدا باشد و نگرانی دیگری به خود راه ندهد.

دیر یا زود خبر شهادت فرزند عزیز و برومند خانواده می‌رسد و مادر نقش جدید خود در زندگی‌اش را شروع می‌کند. مادری که پیش از این فقط بر خانواده و نزدیکان خود اثرگذاری داشته، دیگر با روحیات و عملکردش بر یک جامعه اثر می‌گذارد. از این روایت‌ها نباید به سرعت عبور کرد. همه‌ی این مادران در خانواده‌هایی با تربیت و فرهنگ متفاوت رشد کرده و فرزندانشان را هم با روش‌های مختلفی تربیت کردند. اما چه می‌شود که واکنش‌ها به ماجرای شهادت فرزند به این اندازه به هم شباهت پیدا می‌کند؟ پاسخ اینجاست که همه‌ی این زنان علاوه بر ستون وسط خیمه‌ی خانواده، همه با هم ستون وسط خیمه‌ی جهان اسلام هستند و با همین استقامت است که مکتب مقاومت هرگز متوقف نخواهد شد.»