بدترین خشکسالی ۱۰۰ سال اخیر هند

به گزارش سرویس بین الملل خبرگزاری صدا و سیما به نقل از تی‌آرتی، در ایالت ماهاراشترا هند در گزارشی به معضل بی‌آبی در این ایالت پرداخته است. در حالی که کاهش بارش‌ها ناشی از تغییرات اقلیمی و تخریب محیط‌زیست، این مشکلات را تشدید کرده، مقامات محلی در نظر دارند با وضع قوانین سختگیرانه‌تر از جمله در خصوص برداشت غیرقانونی آب از سفره‌های زیرزمینی، از تبعات این معضل بکاهند.

برای میلیون‌ها هندی، فصل باران‌های موسمی فقط یک فصل نیست، بلکه مساله‌ی بقاست. در بخش‌هایی از کشور، بارندگی‌های دیرهنگام و نامتوازن، چاه‌ها را خشک کرده و کشاورزی را تحت فشار قرار داده است. تقریباً نیمی از زمین‌های کشاورزی هند هنوز به باران‌های موسمی وابسته‌اند. برای کشاورزان، هر بارانی که نمی‌بارد به معنای محصول کمتر، بدهی‌های رو به افزایش، کاهش درآمد و گرانی مواد غذایی است.

یک کشاورز محلی گفت: به خاطر تاخیر بارش، تولید محصول ممکنه کم بشه و این می‌تونه برای کشاورزا حسابی مشکل‌ساز بشه. حتی محصولی که با همون یک‌ذره بارون قبلی به عمل اومده بود، حالا ممکنه از بین بره.

در حدود ۵۰۰ کیلومتری بمبئی، در منطقه‌ی «بید» در ایالت مهاراشترا، زنان و دختران هر روز کیلومتر‌ها پیاده‌روی می‌کنند تا فقط آب آشامیدنی تهیه کنند. با ناپدید شدن آب‌های زیرزمینی، کاری که روزگاری یک وظیفه‌ی روزمره بود، اکنون به یک نبرد روزانه تبدیل شده است.

یکی از ساکنان محلی گفت: آخر ژوئنه و هنوز هیچ بارونی نیومده. برای تهیه‌ی آب باید راه درازی بریم. برای علوفه دام‌هامون هم حسابی مشکل داریم.

اما بحران آب در هند فقط به دلیل کاهش بارندگی نیست؛ تغییرات اقلیمی، بارش‌های موسمی را بی‌ثبات‌تر کرده است. حتی وقتی باران می‌بارد هم توسعه سریع شهرنشینی و از بین رفتن پوشش گیاهی باعث می‌شود بخش زیادی از آب، به‌جای نفوذ در سفره‌های زیرزمینی، به فاضلاب‌ها و آبراهه‌ها سرازیر شود.

یک کارشناس گفت: چون بیشتر سطوح شهر بتنی شده‌اند و آب فقط به سمت دریا جاری می‌شود، ما هیچ سازوکاری برای مهار آب نداریم. بدتر اینکه، تمام درختان را قطع کرده‌ایم؛ ما صد‌ها هزار درخت را از دست داده‌ایم، هزاران هکتار از جنگل‌های حرا را نابود کرده‌ایم. نتیجه این نوع جنگل‌زدایی کم‌آبی بیشتر است.

حاصل، یک تناقض فزاینده است؛ جوامعی که در فصل باران‌های موسمی دچار سیل می‌شوند، تنها چند ماه بعد با کمبود آب مواجه‌اند. هند بزرگ‌ترین مصرف‌کننده‌ی آب‌های زیرزمینی در جهان است، اما این منابع را سریع‌تر از آنکه طبیعت بتواند جایگزین کند، استخراج می‌کند. در برخی مناطق آسیب‌دیده از خشکسالی، بحران آن‌قدر حاد شده که دادگاه‌ها دولت‌های ایالتی را به دلیل کمبود آب آشامیدنی سرزنش کرده‌اند و سرقت آب، جرمی مجازات‌دار به‌شمار می‌رود.

فرماندار شهر بید در ایالت ماهاراشترا  گفت: در اثر پدیده‌ی «اِل‌نینو»، ما با کمبود آب مواجهیم و سطح ذخایر مخازن پایین است. در هماهنگی با نهاد‌های مختلف دولتی، در حال اقداماتی سخت‌گیرانه برای توقف برداشت غیرقانونی از آب‌های زیرزمینی هستیم.

ژوئن امسال، سومین ژوئن کم‌بارش در هند طی ۱۰۰ سال اخیر بوده و کسری بارندگی در آن بیش از ۴۲ درصد گزارش شده است. بدون برنامه‌ای جدی برای ذخیره‌ی آب باران در زیر زمین، ما نه‌تنها هزینه‌ی بیشتری برای مواد غذایی خواهیم پرداخت، بلکه ممکن است به‌زودی برای ابتدایی‌ترین نیاز بشر، یعنی آب آشامیدنی، وارد نزاع شویم.